Conjugaison du verbe s'ensuivre
Le verbe s'ensuivre est un verbe pronominal (se conjugue toujours avec l'auxiliaire être).
Genre : s'ensuivre (au féminin)
Participe passé
Sans accord
| Masculin | Féminin | |
|---|---|---|
| Singulier | - | - |
| Pluriel | - | - |
Avec accord
| Masculin | Féminin | |
|---|---|---|
| Singulier | ensuivi | ensuivie |
| Pluriel | ensuivis | ensuivies |
Indicatif
Présent
| - |
| - |
| il s'ensuit |
| - |
| - |
| - |
Passé composé
| - |
| - |
| il s'est ensuivi |
| - |
| - |
| - |
Imparfait
| - |
| - |
| il s'ensuivait |
| - |
| - |
| - |
Plus-que-parfait
| - |
| - |
| il s'était ensuivi |
| - |
| - |
| - |
Passé simple
| - |
| - |
| il s'ensuivit |
| - |
| - |
| - |
Passé antérieur
| - |
| - |
| il se fut ensuivi |
| - |
| - |
| - |
Futur simple
| - |
| - |
| il s'ensuivra |
| - |
| - |
| - |
Futur antérieur
| - |
| - |
| il se sera ensuivi |
| - |
| - |
| - |
Conditionnel
Présent
| - |
| - |
| il s'ensuivrait |
| - |
| - |
| - |
Passé
| - |
| - |
| il se serait ensuivi |
| - |
| - |
| - |
Subjonctif
Présent
| - |
| - |
| qu'il s'ensuive |
| - |
| - |
| - |
Passé
| - |
| - |
| qu'il se soit ensuivi |
| - |
| - |
| - |
Imparfait
| - |
| - |
| qu'il s'ensuivît |
| - |
| - |
| - |
Plus-que-parfait
| - |
| - |
| qu'il se fût ensuivi |
| - |
| - |
| - |
Impératif
Présent
| - |
| - |
| - |
Passé
| - |
| - |
| - |
Infinitif
Présent
| s'ensuivre |
Passé
| s'être ensuivi |
Participe
Présent
| s'ensuivant |
Passé
| - |
| s'étant ensuivi |
Gérondif
Présent
| - |
Passé
| - |