Conjugaison du verbe s'en falloir
Le verbe s'en falloir est un verbe pronominal (se conjugue toujours avec l'auxiliaire être).
Genre : s'en falloir (au féminin)
Participe passé
Sans accord
| Masculin | Féminin | |
|---|---|---|
| Singulier | - | - |
| Pluriel | - | - |
Avec accord
| Masculin | Féminin | |
|---|---|---|
| Singulier | - | - |
| Pluriel | - | - |
Indicatif
Présent
| - |
| - |
| il s'en faut |
| - |
| - |
| - |
Passé composé
| - |
| - |
| il s'en est fallu |
| - |
| - |
| - |
Imparfait
| - |
| - |
| il s'en fallait |
| - |
| - |
| - |
Plus-que-parfait
| - |
| - |
| il s'en était fallu |
| - |
| - |
| - |
Passé simple
| - |
| - |
| il s'en fallut |
| - |
| - |
| - |
Passé antérieur
| - |
| - |
| il s'en fut fallu |
| - |
| - |
| - |
Futur simple
| - |
| - |
| il s'en faudra |
| - |
| - |
| - |
Futur antérieur
| - |
| - |
| il s'en sera fallu |
| - |
| - |
| - |
Conditionnel
Présent
| - |
| - |
| il s'en faudrait |
| - |
| - |
| - |
Passé
| - |
| - |
| il s'en serait fallu |
| - |
| - |
| - |
Subjonctif
Présent
| - |
| - |
| qu'il s'en faille |
| - |
| - |
| - |
Passé
| - |
| - |
| qu'il s'en soit fallu |
| - |
| - |
| - |
Imparfait
| - |
| - |
| qu'il s'en fallût |
| - |
| - |
| - |
Plus-que-parfait
| - |
| - |
| qu'il s'en fût fallu |
| - |
| - |
| - |
Impératif
Présent
| - |
| - |
| - |
Passé
| - |
| - |
| - |
Infinitif
Présent
| s'en falloir |
Passé
| - |
Participe
Présent
| s'en - |
Passé
| - |
| s'en étant fallu |
Gérondif
Présent
| - |
Passé
| - |